چند سال قبل در جريان صعود خط الراس كاسونك به ريزان وقتي به قله کاسونک رسيدم قله زيبايي را ديدم كه در دشت لار و بين قله هاي ريزان و كاسونك قرار داشت. مدتي به تماشايش نشستم و در تمام طول خط الراس نيم نگاهي به آن داشتم و مسير دسترسيش را نگاه مي كردم. چقدر بكر و خلوت بود اين كوه...پس از آن هر بار كه به اين منطقه مي آمديم باز هم آن را مي ديديم و مي گفتيم روزي براي صعودش خواهيم آمد. حالا زمان صعودش رسيده بود و مصمم به اجراي اين برنامه بوديم. تلاشم براي پيدا كردن گزارش برنامه زمستاني روي اين قله به جايي نرسيد و با بررسي نقشه و گوگل ارث و خواندن چند گزارش صعود تابستانه  اطلاعاتي را از مسير صعود بدست آورديم. 4 راه براي دسترسي به اين قله وجود داشت1- روستاي گرمابدر و گذر از دره و صعود به ابتداي صخره هاي منتهي به قله شيوركش و تراورس به گردنه بين كاسونك و كافره و صعود قله و بازگشت از اين مسير(اين مسير در فصل زمستان با خطر جدي ريزش بهمن در تراورس منتهي به گردنه همراه است)2-مسير گرمابدر و صعود به گردنه خاتون بارگاه و تراورس به گردنه شرقي كاسونك و فرود به كف دره و تراورس به گردنه( اين مسير به هيچ عنوان جهت صعود زمستاني توصيه نمي شود و مسير حتي با كمترين برف داراي بهمن هاي بيشماري است) 3- صعود به گردنه افجه بشم و فرود به دشت لار و صعود به كافرا كه اين مسير هم به دليل برفكوبي بسيار سنگين

اين قله يكي از قلل زيبا و كم تردد ترين قلل البرز مركزي است كه به خاطر قرار گرفتن در كنار برادر بزرگترش كلون بستك مهجور ناشناخته باقي مانده است. قبلا دو برنامه زمستاني را روي اين قله زيبا اجرا كرده بوديم.واقعيت اين بود كه قرار نبود اين هفته به كل خوسون برويم و صبح زود و به طور ناگهاني تصميم گرفتيم و به سمت جاده چالوس و پيست ديزين حركت كرديم.  ساعت 7:30 به پاركينگ پيست رسيديم . ساعت 8:15 صعود را آغاز كرديم. وضعيت برف اينجا بهتر از ساير نقاط البرز بود اما باز هم با سال هاي قبل قابل مقايسه نبود. زمستان كم برف و بي رمق امسال حال و هواي زمستان و صعود زمستاني را از همه گرفته است. از محل پيست اسكي به سمت جاده منتهي به مهمانسراي سپاه رفتيم. قبلا در صعود زمستاني كل خوسون و سه چال صابون نگهبان اينجا به تن مان خورده بود و اول صبحي حوصله سوال و جواب نداشتيم. به همین خاطر قبل از رسيدن به محوطه از كنار برج ديدباني مسيرمان را كج كرديم و از كنار ديوارها به سمت دره دريوك رفتيم. هوا سرد بود. كمي پس از ورود به دره ، روي سنگ هاي مسير چند بز كوهي را ديديم و با گرفتن چند عكس خاطرات اين ديدار را ماندگار كرديم. براي صعود بايد از دهليز بالاي گوسفند سرا بالا مي رفتيم. اما دهليز ديگري هم كمي پس از گوسفند سرا قرار داشت كه آن را صعود نكرده بوديم و تصميم گرفتيم اينبار آن را امتحان كنيم. مسير پوشيده از برف پ

آخر هفته اي ديگر و باز هم كوه...اما كجا؟ اين زمستانِ زمستان بد نام كن حس و حالي برايمان باقي نگذاشته است. يكي از پربرف ترين نقاط اطراف تهران يال شمالي  پيرزن  كلوم  اين پير سپيد پوش و زيباي البرز مركزي بود.96/10/29: قرارمان را براي جمعه قطعي كرديم اما واقعيت اين بود كه در مورد وجود برف در آنجا هم مردد بودم. با آمدن محمد رضا به سمت فشم و محيط باني گرمابدر حركت كرديم. قرار شد تا محيط باني برويم و اگر برف كم بود برگرديم و عصر كه آبشار آبنيك خلوت تر شد به آنجا برويم. با توقف كوتاهي در فشم و خريد كمي تنقلات در نهايت ساعت 7:30 به گرمابدر رسيديم و پس از پارك ماشين و آماده كردن لوازم حركت را آغاز كرديم. امروز تنها نبوديم و دو تيم پرتعداد در منطقه بودند. هر بار كه به يكي از مناطق  كوهستاني اطراف تهران مي رويم سرعت پيشرفت در كوه خواري  شگفت زده مان مي كند. چقدر گرمابدر نسبت به سال قبل تغيير كرده بود. خانه هاي جديد، پل هاي جديد و ديواركشي هاي جديد...اينجا برف بيشتر از ساير مناطق همجوار بود اما ميزان آن با سال قبل قابل مقايسه نبود. پس از كمي حركت در محل و گذر از يك پل كوچك به ابتداي يال صعود رسيديم. بهترين نشان براي پيدا كردن اين يال وجود رگه اي سنگي درابتداي يال است. مسير را  در جهت جنوب و به سمت بالا ادامه داديم. دو يال ديگر در غرب و شرق اين يال وجود دارد اما كو